DE NAAMVLAG

Een creatieve manier van verwerken

Vanaf het begin van de Nederlandse QUILT is er ook samen aan naamvlaggen gewerkt. Soms was één naamvlag door een groep nabestaanden gemaakt, soms zaten nabestaanden bij elkaar, ieder aan hun eigen naamvlag te werken. Anderen maakten hun naamvlag thuis en leverden hem later in bij het NAMENproject.

De pijn van gister
De zorgen van vandaag
Zijn verweven in de hoop van morgen

Geen naamvlag zonder emoties. Dat begint vanzelfsprekend al bij het eerste idee, de eerste vraag: wat gaan we verbeelden, wat vinden we belangrijk om te laten zien? Hoe willen we dat onze geliefde wordt herinnerd? Bij het maken van een naamvlag kunnen er tranen vloeien. De mensen die samenwerkten, vonden troost bij elkaar, men vertelde elkaar verhalen over de gestorvene, lachte, huilde en eerde samen al die mensen die waren overleden aan de gevolgen van aids.

Tastbare herinnering
De eerste jaren was het NAMENproject gehuisvest in het gebouw van de Hiv Vereniging Nederland. Daar stond ook de zware naaimachine waarmee de naamvlaggen aan elkaar werden gezet en die gebruikt werd om kleine reparaties mee uit te voeren. In het pand aan de Eerste Helmersstraat werd in de centrale hal regelmatig een nieuw ingebrachte naamvlag neergelegd en bekeken. Dat was vaak een emotioneel moment. De makers van de naamvlag lieten hier de tastbare herinnering aan hun dierbare achter. De mensen die de naamvlag in ontvangst namen zagen een glimp van het leven van de overledene en beloofden, goed voor deze herinnering te zorgen. Tegenwoordig vindt het werk aan de naamvlag plaats in de studio van Pronklust, een organisatie die presentaties en tentoonstellingen verzorgt.

Naamvlaggengroepen
Sinds 2005 zijn er weer naamvlaggengroepen en is het mogelijk samen aan een naamvlag te werken. De een loopt twintig jaar met het idee, een naamvlag te maken en wordt over de streep getrokken nu het mogelijk is om in een groep een naamvlag te maken. De ander heeft nog heel vers verdriet en wil daar direct iets mee doen. De deelnemers aan een naamvlaggengroep vormen een divers geheel, maar ze zijn ook een eenheid. Ze begrijpen elkaars emoties en vinden daarin steun. Er is verdriet, maar dat is nooit te zwaar.
Het maken van een naamvlag kan helpen bij de rouwverwerking. Mensen kunnen hun herinneringen en hun emoties delen. Bovendien is het fijn om te weten dat de naamvlaggen aan anderen worden getoond, dat ze kunnen worden gebruikt voor educatie en voorlichting. De herinnering wordt niet alleen levend gehouden, maar dient ook nog een maatschappelijk doel.

 

Amsterdam

Den Haag

Rotterdam

Tilburg